Yıllar
Genelde tanimadigim insanlarin fotografini cekme surecim soyle gelisir; gozume kestirdigim modelden (cogunlukla) izin alirim, kendisini uygun bir isik-kompozisyon mekanina yonlendirir ve fotograflari cekmeye baslarim. Bu karede ise tam tersi oldu, bu hanimefendi arkamdan seslendi, duracagi yeri ve verecegi pozu kendisi belirledi, kendince fotografin nasil olmasi gerektigi hakkinda telkinlerde bulundu. Elimde kocaman makinayi gorup de “gel bi fotografimi cek” diyen cok olur ama bu tarz bir olayla ilk defa karsilastim.
Makina: Canon EOS 350D
Objektif: 18-55 Kit
Odak Uzaklığı: 55 mm
Perde Hızı: 1/200 s
Diyafram: f:5.6
ISO: 200
WB: Otomatik
PS: Renk, Sharpen, Gren
Flaş: Yok
Tripod/Monopod: Yok
Belki bu kadar dogal gerceklestigi icindir surecin, bilmiyorum ama bugune kadar cektigin fotograflarin icinde en sevdigim fotograf bu. Bana hep bu guzel kadinin arkasindan yillar akip gecmis ama o hala cok guzel dusuncesi veriyor ve kesinlikle bakislari huzur dolu.
Yorum Giz — tarafından 12 Kasım 2008 @ 13:38